09-05-2026 · 8 min · Laura

Denk je nog dat een flitser gewoon een zichtbare kast langs de autosnelweg is? Dat is niet langer de Belgische realiteit. België evolueert naar veel meer geautomatiseerde verkeershandhaving: nummerplaten worden gelezen, gemiddelde snelheden worden berekend, gegevens worden sneller doorgestuurd en boetes kunnen systematischer worden verwerkt.
Voor bestuurders is de verandering concreet: remmen net voor een vaste flitser volstaat niet meer. Bij een trajectcontrole telt je gemiddelde snelheid. Met ANPR kan je nummerplaat worden gelezen zonder dat je de controle opmerkt. Met mobiele camera’s kan de controleplaats van dag tot dag veranderen.
Belangrijk: in België is de echte nieuwigheid niet alleen het aantal camera’s. Het is de coördinatie tussen detectie, nummerplaatherkenning, automatisering en sancties.

Snelheid blijft een van de meest voorkomende verkeersinbreuken in België. De FOD Justitie gaf aan dat in 2024 de helft van de verkeersinbreuken werd vastgesteld door trajectcontroles en mobiele camera’s, terwijl vaste camera’s nog altijd een belangrijk deel van de vaststellingen vertegenwoordigen.
Dat verklaart waarom bestuurders het gevoel hebben dat ze meer boetes ontvangen, zelfs zonder meer politie op de weg te zien. De controle wordt minder zichtbaar, maar frequenter en automatischer.
De Belgische autoriteiten streven meerdere doelen na:
Dit is precies het soort vraag dat bestuurders opzoeken wanneer ze een bord “snelheidscontrole” zien, een trajectcontrole binnenrijden, een zone 30 doorkruisen of een boete per post ontvangen.
In België is “intelligente snelheidscamera” niet altijd één juridische categorie. De term verwijst meestal naar verschillende technologieën die één ding gemeen hebben: ze automatiseren een deel van de controle.
Een trajectcontrole meet je gemiddelde snelheid over een bepaalde afstand. Het systeem leest je nummerplaat aan het begin van het traject, leest die opnieuw aan het einde, berekent de reistijd en leidt daaruit je gemiddelde snelheid af.
Als die gemiddelde snelheid na technische correctie hoger ligt dan de limiet, kan de inbreuk worden doorgestuurd naar de bevoegde diensten.
Daarom worden trajectcontroles gevreesd:
ANPR betekent Automatic Number Plate Recognition, of automatische nummerplaatherkenning. Deze camera’s lezen de nummerplaat van een voertuig en kunnen controlesystemen of politieplatformen voeden.
Afhankelijk van het wettelijke kader en het toestel kunnen ze worden gebruikt voor:
In Brussel maken camera’s die verband houden met lage-emissiezones en sommige trajectcontroles bijvoorbeeld deel uit van een meer geïntegreerde netwerklogica.
Mobiele flitscamera’s zijn voor bestuurders het meest onvoorspelbaar. Ze kunnen worden verplaatst volgens risicozones, controleacties of lokale prioriteiten.
Wallonië geeft aan dat het ongeveer 280 vaste behuizingen voor repressieve radars en meer dan 125 mobiele repressieve radars in anonieme politievoertuigen of mobiele toestellen heeft.
In de praktijk kan een mobiele radar staan:
De belangrijkste verandering is niet alleen “meer camera’s”. Het is systematischere handhaving.
De FOD Justitie heeft uitgelegd dat tolerantiemarges op autosnelwegen zijn afgeschaft en dat controles strenger zijn geworden. Twee begrippen worden echter vaak verward:
De technische marge blijft onveranderd:
| Snelheidslimiet | Technische marge | Praktisch voorbeeld |
|---|---|---|
| Minder dan 100 km/u | 6 km/u | Een gemeten snelheid van 56 km/u kan worden gecorrigeerd naar 50 km/u. |
| Meer dan 100 km/u | 6% | Op een autosnelweg met limiet 120 km/u kan een boete volgen vanaf ongeveer 129 km/u gemeten. |
Met andere woorden: de technische marge is geen toestemming om sneller te rijden. Het is een meetcorrectie. In 2026 rekenen op “tolerantie” is een slechte strategie.
Het tarief voor onmiddellijke inning dat de Belgische autoriteiten gebruiken, is eenvoudig te begrijpen voor kleine en middelgrote snelheidsovertredingen.
Voor de eerste 10 km/u boven de limiet bedraagt het basisbedrag €53.
Daarna komt er een toeslag per extra km/u bij:
| Type zone | Toeslag na de eerste 10 km/u |
|---|---|
| Bebouwde kom | +€11/km/u |
| Zone 30 | +€11/km/u |
| Bij scholen | +€11/km/u |
| Woonerf of erf | +€11/km/u |
| Andere wegen | +€6/km/u |
Deze bedragen houden geen rekening met mogelijke administratieve kosten, waaronder de administratieve vergoeding voor de verwerking van het dossier.
| Situatie | Indicatieve berekening | Indicatief bedrag zonder kosten |
|---|---|---|
| 57 km/u behouden in een zone 50 | binnen de eerste 10 km/u | €53 |
| 45 km/u behouden in een zone 30 | €53 + 5 × €11 | €108 |
| 132 km/u behouden op autosnelweg 120 | €53 + 2 × €6 | €65 |
| 72 km/u behouden in de stad met limiet 50 | €53 + 12 × €11 | €185 |
Deze voorbeelden tonen het mechanisme. Het exacte bedrag hangt altijd af van de behouden snelheid, de plaats, de procedure en de kosten op het boetebericht.
Niet elke snelheidsovertreding eindigt voor een rechter. Maar sommige drempels veranderen duidelijk het risiconiveau.
Doorverwijzing naar het parket wordt vooral veel waarschijnlijker:
Op dat punt gaat het niet meer alleen om een kleine onmiddellijke inning. De bestuurder kan worden blootgesteld aan:
De FOD Justitie herinnert er ook aan dat gerechtelijke boetes worden vermenigvuldigd met opdeciemen. De huidige coëfficiënt is 8, waardoor het eindbedrag veel hoger kan liggen dan het basisbedrag in de wet.
Radars worden niet willekeurig geplaatst. Autoriteiten verantwoorden hun locatie meestal met veiligheidscriteria: onaangepaste snelheid, ongevallen, infrastructuur, eerdere controleresultaten of bescherming van kwetsbare weggebruikers.
Zones 30 zijn bijzonder gevoelig omdat het tarief sneller stijgt na de eerste 10 km/u. Het risico is hoog in:
De klassieke valkuil is rijden “zoals vroeger” in een straat die van 50 naar 30 km/u is gegaan.
Autosnelwegen en ringwegen blijven sterk gecontroleerd, vooral via trajectcontroles en automatische controles. Bestuurders moeten bijzonder opletten op grote corridors rond:
Deze lijst is geen officiële uitputtende kaart. Het belangrijkste is dat grote Belgische assen druk verkeer, hoge snelheden en geautomatiseerde toestellen combineren.
Werfzones zijn risicovol om drie redenen:
Op een werf is de typische fout autosnelwegsnelheid blijven rijden terwijl de tijdelijke limiet naar 90, 70 of 50 km/u is gegaan.
Gewestwegen hebben vaak te maken met snelheden die niet bij de infrastructuur passen: doortochten door dorpen, gevaarlijke kruispunten, schooluitgangen, bochten, zebrapaden of plaatsen met herhaalde ongevallen.
Wallonië geeft aan dat de plaatsing van radars rekening houdt met objectieve criteria, waaronder de verhouding tussen snelheid en infrastructuur en de locatie van ongevallen.

België is bijzonder voor automobilisten omdat verkeershandhaving federale, gewestelijke en lokale niveaus combineert.
Vlaanderen heeft sterk geïnvesteerd in trajectcontroles en ANPR. Hier is ook het GAS 5-mechanisme bijzonder belangrijk.
GAS 5 laat sommige lokale overheden toe om beperkte snelheidsovertredingen administratief te sanctioneren, vooral in zones van 30 of 50 km/u, wanneer aan de wettelijke voorwaarden is voldaan. In de praktijk versterkt dit de lokale capaciteit om kleine snelheidsovertredingen te verwerken zonder alles via hetzelfde strafrechtelijke kanaal te laten lopen.
Voor bestuurders is de boodschap eenvoudig: een “kleine” lokale snelheidsovertreding kan toch efficiënt worden verwerkt.
Brussel combineert meerdere uitdagingen:
Het is een regio waar een fout met de snelheidslimiet snel kan gebeuren, zeker als je niet gewend bent aan de nieuwe stedelijke limieten.
Wallonië heeft veel vaste behuizingen en mobiele repressieve radars. Het geeft ook aan dat radars worden geplaatst volgens criteria zoals gereden snelheid, controleresultaten en ongevallocaties.
Waakzaamheid is vooral nodig op gewestwegen, dorpsdoortochten, werven en assen waar de werkelijke snelheid vaak hoger ligt dan de veilige snelheid.
Tussen 30, 50, 70, 90 en 120 km/u, werven en schoolzones neemt het risico op fouten toe. Het probleem is niet altijd bewust snel rijden: soms heeft de bestuurder de nieuwe limiet gewoon niet opgemerkt.
Bij een klassieke vaste flitser remden sommige bestuurders voor de kast en versnelden ze daarna opnieuw. Bij een trajectcontrole werkt die logica niet meer. Het gemiddelde telt.
Een ANPR-camera ziet er niet altijd uit als een flitser die bestuurders meteen herkennen. Veel bestuurders beseffen niet dat ze geregistreerd zijn.
Hoe meer de verwerking wordt geautomatiseerd, hoe minder het systeem afhankelijk is van zichtbare manuele tussenkomst. Daardoor stijgt de kans dat een vastgestelde inbreuk effectief een boete wordt.
Politiestatistieken tonen dat de meeste vastgestelde snelheidsovertredingen kleine overschrijdingen zijn. Voor veel bestuurders is het echte risico dus niet alleen de spectaculaire zware overtreding, maar de dagelijkse gewoonte om enkele km/u te snel te rijden.
België heeft een groot deel van de verkeersboetes gedigitaliseerd. Via het officiële Just-on-web-portaal kan je bepaalde boetes raadplegen, betalen of betwisten, en de verantwoordelijke bestuurder identificeren wanneer dat nodig is.
De praktische regel is eenvoudig:
Let op: een ongegronde betwisting kan de procedure bemoeilijken. Is het dossier ernstig, bestaat er risico op rechtbank of staat je professionele rijbewijs op het spel, vraag dan gespecialiseerd advies.
Ja. Ze meten de gemiddelde snelheid van een voertuig tussen twee punten, vaak met ANPR-camera’s. Als de behouden snelheid de limiet overschrijdt, kunnen de gegevens volgens de toepasselijke procedure worden doorgestuurd.
Ja. Wallonië vermeldt meer dan 125 mobiele repressieve radars, en de FOD Justitie geeft aan dat mobiele camera’s een belangrijke rol spelen bij vastgestelde verkeersinbreuken.
Het basisbedrag is €53 voor de eerste 10 km/u boven de limiet. Daarna hangt de toeslag af van het type weg: €11/km/u in stedelijke en gevoelige zones, of €6/km/u op andere wegen.
Ja. De toeslag per km/u is hoger binnen de bebouwde kom, in zones 30, bij scholen en in woonerven of erven.
Ja, wanneer aan de GAS 5-voorwaarden is voldaan. Het gaat om lokale administratieve boetes voor bepaalde beperkte snelheidsovertredingen, vooral in zones van 30 of 50 km/u.
Nee. Het is een technische correctie op de radarmeting, geen toestemming om de snelheidslimiet te overschrijden.
Ja. Een belangrijk deel van de vaststellingen gebeurt automatisch, onder meer via trajectcontroles, vaste camera’s, mobiele camera’s en ANPR-systemen.
Volg de procedure op het boetebericht. Via het officiële Just-on-web-portaal kan je bepaalde boetes raadplegen, betalen of betwisten, afhankelijk van het type dossier.
Verkeershandhaving in België is digitaler, automatischer en visueel moeilijker te voorspellen geworden. Bestuurders die nog alleen aan vaste flitsers denken, onderschatten trajectcontroles, ANPR-camera’s, mobiele radars en automatische verwerking.
De veiligste regel in 2026 is eenvoudig: rij aan de werkelijk aangegeven limiet, vooral in steden, zones 30, bij scholen, op werven en in trajectcontroles.
De echte valkuil is niet meer alleen de camera te laat zien. Het is niet beseffen dat de controle al begonnen is.